There is a wall that runs right through me.
De Tweede Wereldoorlog, de Holocaust en de Koude Oorlog zijn zeer abstracte dingen voor iemand die voor het merendeel van zijn leven een verenigd Duitsland gekend heeft. Maar vijf dagen Berlijn deden me beseffen hoe surreëel en waanzinnig Europa geweest is in de 20e eeuw. Vooral de kilte van het Holocaust Memorial was indrukwekkend.
(Meer foto’s op de Flickr-stream via de link hiernaast, in afwachting tot ik de plugin’s van WordPress wat beter onder de knie heb).
